LOG SYSTEMOWY /
O MNIE

Rocznik '92. Dziś na liczniku mam 33 lata, ale mentalnie często wracam do momentu, gdy technologia miała zapach nagrzanego plastiku i dźwięk łączącego się modemu.

Mój start nie był łatwy - to była walka o zasoby. Pod biurkiem królował beżowy tower: Intel 233MHz (z fizycznym przyciskiem TURBO, który dawał złudzenie prędkości), dysk 4GB i zaledwie 32MB RAM. Ta ilość pamięci często uczyła pokory. Brak akceleratora 3D oznaczał "Game Over" dla nowych tytułów, a brak stałego łącza w małej miejscowości sprawiał, że Internet był towarem deficytowym, liczonym w impulsach telefonicznych.

Właśnie te ograniczenia zdefiniowały mnie jako twórcę. Zamiast grać w Heroes III, pochłaniałem "Internet offline" – ziny na płytach CD-Action (pozdro dla czytelników Action Maga!). Fascynowało mnie, że po drugiej stronie ekranu jest człowiek, który wpisał kod i to zadziałało.

Otworzyłem systemowy Notatnik. Bez kolorowania składni, bez IntelliSense, bez YouTube'a. Metodą prób i błędów, analizując źródła stron ściągniętych u kolegów na dyskietki, składałem pierwsze tagi HTML. To wtedy zrozumiałem, że wolę tworzyć cyfrowe światy, niż tylko je konsumować.

Lata 2000. to czas rozkwitu mojej pasji. W gimnazjum stworzyłem Grasz.info – forum, które stworzyło całkiem fajną społeczność i to w czasach przed Facebookiem. To była czysta zajawka.

Dorosłe życie napisało inny scenariusz. Dziś pracuję jako zakupowiec w korporacji. Choć szanuję ten świat procesów i tabelek, brakowało mi w nim tej iskry z czasów 32MB RAM-u. DraftLab.pl to mój powrót do korzeni. To "cyfrowy garaż", w którym po godzinach zrzucam korporacyjny pancerz i znów jestem tym chłopakiem, który chce zbudować coś fajnego w sieci.

Technologia zatoczyła koło. Dziś, zamiast walczyć z brakiem pamięci, mam do dyspozycji nieskończoną moc chmury i AI. Nie uciekam od tego. Traktuję modele językowe jak potężnego asystenta, który zdejmuje mi z głowy żmudne kodowanie. Dzięki temu mogę realizować wizje, na które kiedyś brakowało mi "skill pointów".

Mimo fascynacji, zachowuję czujność. Widzę chaos generatywnej rewolucji, spam i problemy etyczne. Korzystam z AI, ale na własnych zasadach - jako narzędzia, które służy mojej kreatywności, a nie ją zastępuje.

Równowaga to podstawa. Kiedy wygaszam monitory, wracam do analogu. Czas wolny to rodzina, rower i natura. A gdy chwytam za pada? Nierzadko odpalam gry Nintendo. Bo tam, tak jak w moich projektach, nie liczą się gigaherce i fotorealizm, ale pomysł i czysta frajda z rozgrywki.